duizel_kleinebeerze.png

Nieuwsberichten

Sven van Antwerpen uit Duizel zwemt 11 steden mee met Maarten van der Weijden!
 
Een week geleden ben ik weer thuisgekomen van een geweldige 11 stedenzwemtocht!
Ik heb er geen woorden voor… maar toch ga ik proberen om jullie te vertellen hoe het was en hoe ik dit ervaren heb!
Vrijdag 21 juni kwam ik met ons Pap en Mam om 16.30 uur aan in Leeuwarden bij de Swette Haven waar Maarten om 17.30 uur aan zijn tocht zou beginnen. Daar moesten wij met 80 meezwemmers die alle 11 steden mee zouden gaan zwemmen een erehaag maken in het water. Ik vond het wel heel spannend om aan deze tocht van 23 km te beginnen. In alle steden moesten de meezwemmers 2 km met Maarten meezwemmen en als klap op de vuurpijl… de laatste tocht in Leeuwarden 3 km. Om 17.30 uur begon Maarten aan zijn tocht, dit was een heel bijzonder moment! Wij zijn na de start van Maarten vertrokken naar Sneek om daar aan onze eerste tocht te beginnen want als Maarten in Sneek bij ons startpunt was aangekomen moesten wij klaarstaan om achter Maarten aan te zwemmen. Wij waren ingedeeld op tijd en er waren in totaal 5 waves, wave 1 waar ik ingedeeld stond was de snelste wave en bestond uit 15 meezwemmers, ik was nummer 14, wij moesten dan ook als eerste achter Maarten aanzwemmen, tussen iedere wave zat 75 meter en we mochten elkaar niet inhalen. We moesten ons in Sneek om 20.30 uur aangemeld hebben, ook onze Buddy’s, dit waren bij mij ons Pap en Mam, die moesten ervoor zorgen dat ik overal op tijd was en mij weer op kwamen halen bij de finish, ook moesten zij ervoor zorgen dat ik op tijd mijn eten en drinken had. Rond 22.30 uur gingen wij (alle 80 meezwemmers) aan de eerste tocht beginnen, Maarten was toen in Sneek. Spannend de 1ste tocht, het was al donker en wat een hel, je zag helemaal niets, we hadden wel allemaal een lampje op onze badmuts en een verlichte boei maar je ziet echt niet waar je naar toe zwemt ondanks dat er bootjes langs ons meevoerden. Toen ik uit het water kwam bij de finish dacht ik waar ben ik aan begonnen!! Gelukkig was ik niet de enige die er zo over dacht. Twee dames ook uit wave 1 zwommen nog achter mij en dachten hier hetzelfde over. Wij hebben toen afgesproken dat wij achteraan in wave 1 langs elkaar zouden blijven zwemmen omdat wij drieën hetzelfde tempo zwommen. We moesten weer supersnel naar IJlst beginnen aan onze 2e tocht. Maarten zou daar rond de klok van twaalf uur alweer zijn. Daar moesten wij alweer snel in het pikkedonker het water in, met z’n drieën bleven wij langs elkaar zwemmen, de andere van wave 1 achterna. Wie had dat kunnen denken na de eerste tocht… het was alleen nog maar genieten en genieten, zoveel juichende en zingende mensen langs de waterkant met fakkels en lichtjes. “EEN GROOT FEEST”!! Midden in de nacht op weg naar Sloten daar even rusten in de auto want slapen ging echt niet, de adrenaline ging door je heen “zo bijzonder wat er allemaal gebeurt”! De 3e tocht was in Sloten, klaar voor de start, nog even wachten op Maarten, wat was het koud. Brrr brrr, maar daar was Maarten en wij (de 80 meezwemmers) konden heerlijk het water in. Het was heerlijk, langs de waterkant was het kouder dan in het water. Hierna even naar het hotel, even proberen te slapen maar dat viel niet mee. Maarten ging als een speer, we kregen alweer een app dat we om 12.00 uur verwacht werden in Stavoren voor onze 4e tocht waar nog 600 meezwemmers waren die 500 m of 2 km mee mochten zwemmen. Zo gingen we door naar Hindelopen waar we om 16.00 uur weer verwacht werden voor onze 5e tocht. In Workum rond 18.00 onze 6e tocht, in Bolsward rond de klok van 01.00 uur onze 7e tocht. Toen onze tocht er midden in de nacht op zat nog even snel naar het hotel… maar slapen ging maar niet! Al snel moesten wij weer zorgen dat we die ochtend in Harlingen waren voor onze 8ste tocht, na deze nog even door naar Franeker waar we rond 13.00 uur zouden starten aan onze 9e tocht, daarna ja echt we konden naar ons hotel om HEERLIJK TE SLAPEN en even lekker op ons gemak te eten! Maarten ging nu beginnen aan zijn tocht naar Dokkum, zoals ze dat noemen “de Hel van het Noorden”! Om 06.00 weer in de auto want we moesten weer op tijd in Dokkum aanmelden en starten voor onze 10e tocht. Maarten zat weer een beetje op schema, had iets meer rust genomen deze nacht. Rond half 11 gingen wij het water in. Wat was het telkens een groot feest om door alle steden te zwemmen, mensen stonden rijen dik te juichen, zingen en klappen, waar kwamen al die mensen toch vandaan! Vanaf Dokkum begon de spanning echt te stijgen of Maarten het allemaal wel ging halen. Wij (alle 80 meezwemmers) vertrokken naar Leeuwarden om aan onze laatste 11e tocht van 3 km te beginnen. De organisatie had dan ook telkens een parkeerplaats voor ons geregeld zodat alle 80 meezwemmers hier bijeenkwamen met hun Buddy’s, de organisatie was echt TOP!!. “Geen woorden voor”. Bij de Tegeltjesbrug gingen wij van start voor onze laatste 3 km. Vele meezwemmers hadden veel last gekregen van schuurplekken van de wetsuits, ik zelf had daar geen last van maar wel heel veel pijn aan mijn ellenbogen. Ieder moment dat ik had heb ik de Bemer gebruikt en de laatste tocht heeft een therapeut ze nog ingetapet, zo kon in mijn laatste kilometers uit zwemmen. We gingen bij de tegeltjesbrug het water in, beginnend bij wave 5, 4, 3, 2 en 1. Dit draaiden ze deze tocht om, omdat we dan allemaal tegelijk in Leeuwarden bij de Grote Wielen als één groep aan zouden komen zwemmen. Wat was dat een geweldige mooie laatste tocht “als één grote familie” kwamen wij aan in Leeuwarden bij de Grote Wielen, waar wij onze 23 km erop hadden zitten! We moesten daar wachten op Maarten. We sprongen om 19.40 uur bij de Grote Wielen het water in om een erehaag te maken… Maarten kwam in zicht. Jaaaa, daar kwam Maarten om 19.30 uur met een glimlach door de erehaag. Wat een geweldig moment was dat. Om nooit te vergeten!! Maarten die zelf uit het water kwam en liep naar de knop waar de tussen stand bekend werd gemaakt. De teller stond hier al op 3.1 miljoen!! Maarten heeft hier zijn 11 stedenzwemtocht kruisje ontvangen en is hier per ambulance naar zijn hotel gebracht omdat er geen reden was om hem naar het ziekenhuis over te brengen, zijn toestand zag er goed uit. De 80 meezwemmers kregen op het podium hun stempelkaart en het 11 stedenzwem kruisje uitgereikt. En dan zit het erop. Wat een leegte en een gemis.
MAAR DEZE ERVARING HAD IK ZEKER NOOIT WILLEN MISSEN EN ZAL DIT NOOIT MAAR DAN OOK NOOIT MEER VERGETEN..!!
 
Wat hebben wij de 80 meezwemmers, buddy’s en organisatie genoten, maar ook zeker vele emotionele en kippenvel momenten gekend! Maandag 20.30 uur reden we weer terug naar ons hotel, moe maar voldaan! Ik had nog wel ontzettend veel interviews gehad deze dagen, maar de laatste avond belde Pauw mij op of ik even die avond bij hun aan tafel wilde schuiven bij de live uitzending in Amsterdam. Dat was in die tijd niet meer haalbaar, dus heb daar maar van afgezien.
 
Vrijdagavond 28 juni ben ik met ons Mam nog naar Waspik gereden, waar Maarten gehuldigd werd, ook dit was weer een speciaal moment, met een tussenstand van jaaaa echt.. 6.1 miljoen. Hier heeft Maarten en Daisy nog met ons staan praten over hoe wij het ervaren hadden en namen hier ook echt de tijd voor. Heel bijzonder om het zo af te sluiten!
Bij deze wil ik zeker de vrijwilligers heel hartelijk danken voor de geweldige organisatie. Deze was TOP!!
Ook de 80 meezwemmers heel hartelijk bedankt voor deze geweldige dagen, die als een grote familie werd gezien. Jullie waren TOP!!
Iedereen die mij of wie dan ook heeft gedoneerd. Heel, heel hartelijk bedankt voor jullie donatie, in het bijzonder Jachtvereniging Duizel, DSI, Mupa Schakeltechniek en natuurlijk alle andere. Jullie hebben mij aan de ruim € 1900,- geholpen en dit allemaal voor onderzoek naar kanker.
GEWELDIG..!!
Pap en Mam jullie heel hartelijk bedankt. Zonder jullie was dit niet mogelijk geweest!!
 
Groeten, Sven van Antwerpen