duizel_kleinebeerze.png

Nieuwsberichten

Al 40 jaar imker, een bijzondere hobby.

Jacques van de Ven is al 40 jaar imker! Toch was het niet vanzelfsprekend dat hij imker zou worden, want als kind was hij bang voor bijen. Hij werd een keer gestoken en kreeg een allergische reactie die zeer heftig was. Daarom zal hij ook nooit zonder bescherming bij zijn bijen gaan werken.

Maar hij is besmet door zijn schoonfamilie en vindt het een fascinerende hobby. Hij had voor de kernramp in Tsjernobyl twintig bijenvolken. De kernramp veroorzaakte een jarenlange cesiumbesmetting van de heidehoning waardoor deze niet meer geconsumeerd mocht worden. Het aantal volken liep flink terug. Maar ook doordat hij meer tijd aan zijn, toen nog jonge, kinderen wilde besteden heeft zijn hobby  een tijd op een laag pitje gestaan. Wel hij heeft altijd bijen gehad, 40 jaar geleden waren er in Duizel zeker 100 volken.  Voor zover hij weet is hij de enige imker in het dorp en heeft vier kasten. Jacques is nu lid van de vereniging in Middelbeers met ± 80 leden.

Vroeger had men korven, vaak zelf gevlochten. Met korven moet je, om de honing te oogsten, het volk vernietigen. Daarom is men kasten met losse ramen gaan gebruiken.  Nu zijn het houten kasten, die Jacques ook zelf maakt. Nieuw zijn kasten die van tempex gemaakt zijn. Het voordeel hiervan is dat de warmte in de winter veel beter in de kast blijft. Maar ook kun je de kasten veel beter inspecteren. Dat is nodig om evt. vijanden van de bijen vroegtijdig op te kunnen sporen. Een geduchte vijand is de Varoamijt. Deze tast de ledematen van de bij aan. Dus moet die bestreden worden, anders houd je geen volk over.

Hoe krijg je een nieuw volk? Doordat je bij een kast de raampjes een voor een uit de kast kunt halen, kun je ook zien hoeveel eitjes de koningin legt en waar ze zich bevinden. Je kunt zo’n raampje er uit halen en in een nieuwe kast doen, samen met een aantal werkbijen en de koningin. Dat wordt dan een nieuw volk dat in de loop van het jaar uit kan groeien van 10.000 tot wel 60.000 bijen. De bijen in de oude kast maken een nieuwe koningin, deze heeft dit jaar geen zwermneigingen meer en blijft dus bij haar volk. Aan de rand van de raten maken de werkbijen grotere hokjes waarin de koningin onbevruchte eitjes legt, dit worden de mannetjesbijen of darren. De darren bevruchten de koningin, deze is voor haar leven bevrucht. De levensduur van de koningin is max. vier jaar. De darren leven van ± april tot ± september, ze worden afgemaakt door de bijen. De werkbijen leven in de zomer gemiddeld zes weken, dan zijn ze “versleten”, in de winter zes maanden.

Tijdens de winter houdt de bij de temperatuur op 10°. Ze kruipen in een bol op elkaar en wisselen elkaar af van binnen naar buiten. De voeding bestaat dan uit suiker. Gaat de koningin in het voorjaar eitjes leggen dan stijgt de temperatuur tot 30°. Een volk moet sterk zijn om deze temperatuur vast te kunnen houden. In ons dorp geeft in het voorjaar de bloei van de wilg langs De Beerze het startschot voor de bijen om zich te gaan vermeerderen. En zo ook de krokus en fruitbomen.

Een bij vliegt in een gebied van zo’n 3 km. doorsnee.

De honing wordt uit de raten geslingerd door een soort centrifuge. Naargelang de bij haar nectar en stuifmeel haalt, krijgt de honing een bepaalde smaak. Er zijn allerlei soorten honing b.v. lindehoning, koolzaadhoning, balsemienhoning enz. Kijk maar eens in het kraampje van de fam. J. v.d. Ven in de Groenstraat.