Duizel_ZO2.png

Nieuwsberichten

Voor Efkes Duyselen van onze verslaggeefster Sandra Hakkens 

Zwets, lach, drink. Deze drie ingrediënten uit het Zwetslied waren volop aanwezig tijdens de Bonte Avonden in café de Donk. Afgelopen zaterdagavond 15 februari vond alweer de laatste avond plaats. Prins Zwets en Prinses Monita kijken tevreden terug. “Drie avonden vur Duizel, dur Duizel. Wat een sfeer en ambiance. Hier zijn we trots op!” staat er op hun Facebook pagina te lezen.

Na het openingswoord door voorzitter Huib van Leeuwen volgden maar liefst zestien optredens vol zang, dans, zwets en muziek. Glenn Valkenburg, die normaal gezien de avonden met collega Prins Zwets aan elkaar praat, koos ervoor dit deze keer alleen te doen. Hij slaagde er ook zonder zijn collega goed in om de optredens aan elkaar te praten. Prins Zwets bleef niet helemaal buiten beeld; de nodige grapjes werden uitgewisseld. 

 

Zijn er normaal 140 plaatsen, deze laatste avond waren er maar liefst 150 bezoekers. Het publiek kon genieten van uiteenlopende optredens. Uiteraard hadden de dansmarietjes een mooie en energieke gardedans voorbereid en ook de Duizelse Show Dance groep ‘Style’ gaf een geweldige show weg. De muzikale omlijsting was weer in handen van ’t Sigarenbêndje. Het dorpsjournaal werd geschreven door Sepha Donkers en gezongen door Sophie Fuchs, muzikaal begeleid door Cees van Beers. De sfeer zat er goed in. Er werd flink meegezongen met het Zwetslied en de polonaise werd diverse keren herhaald. De sketches en de tonpraters zorgden voor de nodige lachsalvo’s.

Zo vertolkten de vrienden van de prins, ‘Game Set&Match’ het toepasselijke lied “There’s no business like showbusiness” met playback en dans.  Verwende Coco & Chanel (Hilde Baijens en Hedwig Boonman) vonden de safari op de rug van een neger maar niks en besloten terug te gaan naar het hotel.  De ex prinsen zorgden, aan elkaar vastgemaakt en in strakke maillots, voor een optische zwart-wit illusie. Verplegers Angelique Dings en Johan Antonis, alias de drie J’s (een had nachtdienst) onderwierpen de Prins aan een medisch onderzoek en besloten tot een explosieve griepspuit. Aan het einde van de avond kwamen uiteraard ook nog de Toppers, met Glenn Valkenburg, Wil van Lierop en volwaardig vervanger van de Prins, Jurgen Baijens.

De bandparodie vertelde het leven van de Prins. Gepresenteerd door hemzelf en op hilarische wijze uitgebeeld door enkele vrienden, gunde hij ons een blik op zaken die de meesten allang wisten, zoals zijn jeugd: “ik was een vêrreke*”.

Tonpraters: Handboeien, lelijke vrouwen en beste vrienden

De veertienjarige Sander Antonis was de eerste tonprater van de avond en deed het geweldig goed. Als Bromsnor vertelde hij over zijn carrière als agent. Meteen toen hij bij de politie kwam had hij al van alles aan zijn riem hangen. Een pistool, gummiknuppel, traangas. En uiteraard de handboeien, die hij bij moeders van het nachtkastje had gehaald.

De ervaren Han de Vries kreeg als Hannes Klep al gauw de lachers op zijn hand. Hij vertelde over zijn gang naar het UWV. De door hem uitvoerig beschreven lelijke vrouw vroeg hem of hij cursussen had gevolgd en of hij daar wat van had opgestoken. “Van de cursus naaktfotografie heb ik veul opgestoken. Mèr dè was nie gebeurd as gè vur menne lens had gestan*”.

Job Fuchs kwam als Pater Noster het podium op. Met goed geslaagd Limburgs accent vertelde hij over zijn leven voor en na het klooster. Hij had zelfs een vrouw. “Ik betrapte haar met mijn beste vriend. Maar hij bleef ontkennen: ik ben jouw beste vriend niet*”.

 

 

foto Bonte Aovond