duizel_noord2 - kopie (2).png

Nieuwsberichten

Amsterdammer en helemaal verweven met Duizel!

Er zullen veel Duizelse mensen zijn die meteen weten over wie het gaat. Maar vooral jongere inwoners zullen zich afvragen wie dat moet zijn. En als ze de naam lezen weten ze het misschien nog niet.

Dit verhaal gaat over Rob Muller!

Waarom over Rob Muller? Lees het stukje en je zult het begrijpen.

Rob reisde van1955 - 1958 dagelijks met de trein van Amsterdam naar Eindhoven om te gaan werken bij het Philips Nat. Lab. aan de Kastanjelaan. Daarna woonde hij bij een hospita in Gestel.

In die tijd leerde Rob zijn vrouw Ria kennen tijdens de dansles bij dansschool Van Vuuren. Ze kregen trouwplannen en een huis moest gevonden worden. In die jaren was dat net zo moeilijk als nu. Maar uiteindelijk vond hij een van de laatste bouwplaatsen in de Kruisstraat in Duizel, nam zonder overleg te kunnen voeren met Ria, er waren immers nog geen ‘mobieltjes’, een optie. De bouwplaats werd gekocht, dit was in 1962, en zij hebben 17 jaar op dit, naar hun zeggen, leuke plekje gewoond. Later wilden ze wat groter gaan wonen en kwamen terecht in De Beemd. Daar wonen ze nu nog.

Rob raakte betrokken bij het dorpsgebeuren door naar een vergadering te gaan in café D’n Aord, toen de KVP CDA werd. Aan het eind van de vergadering was Rob secretaris van het CDA afd. Duizel.

Na het overlijden van pastoor van Houtert in 1972 en kort daarna ook pastoor van Eindhoven, werd pastoor Strijbos pastoor in Duizel. Pastoor Strijbos bezocht alle vergaderingen in het dorp en speurde naar talenten op bestuurlijk gebied. Pastoor Strijbos wilde veel reorganiseren op kerkelijk en maatschappelijk gebied en de mensen uit het dorp daarbij betrekken. Zo werd er een liturgiegroep opgericht waarvoor Rob zich melde. En de avondwakegroep waarvan hij héél, héél lang deel uitmaakte. De avondwake voor Hanneke Rijken was de honderdste! Maar ook het kerk- en schoolbestuur moesten gescheiden worden. Jan van der Lande was de eerste voorzitter van het schoolbestuur en Rob werd secretaris en Piet Vader penningmeester.

Een mooi verhaal van Rob is het ophijsen van de adventskrans. Die was vroeger een stuk groter dan de huidige krans. Je moest boven in de kerk over een smalle loopplank naar de boog lopen waar nu de veelarmige kandelaar hangt boven het priesterkoor. In de boog zit een gat waardoor een touw naar beneden gelaten werd. Rob kon niet in de kerk kijken. Alleen aan het schreeuwen kon hij horen of de krans goed hing. Hoe harder het geschreeuw, hoe slechter de krans hing.

Toen Philips de actie Centurion inzette, kreeg Rob zijn ontslag. Dit was in 1991. Rob kreeg toen veel tijd en werd secretaris van het parochiebestuur tot 2002. Ook werd hij gevraagd voor de kerkhofcommissie, als opvolger van Gerrit Castelijns (uit de Wolverstraat). Gerrit was uitgegaan van de namen en datums die op de grafmonumenten vermeld stonden. En dat heeft ook Rob volgehouden tot 5 december j.l. Op die datum heeft hij de laatste grafakte ingevuld samen met Tom Cornelissen, zijn opvolger.

‘Het is tijd om te stoppen’, zegt Rob met pijn in zijn hart. ‘40 jaar voor de kerk gewerkt; het is een stuk van mijn leven en ik ga het missen’. Gelukkig kan hij op 81 jarige leeftijd zijn tijd nog goed vullen met fietsen en wandelen. En met reizen naar Noord Ierland waar zijn dochter woont.

Het mooiste moment uit deze 40 jaar is de uitspraak van iemand die zijn dierbaren op het Duizels kerkhof heeft laten begraven:

‘De Heer heeft u op mijn weg gebracht’.

Antoinette Koolen- van der Velden.